Taip untuk mencari

Soal Jawab Waktu membaca: 8 minit

Apakah yang Menjadikan Kemudahan “Bersedia” untuk Menyediakan Perkhidmatan Perancang Keluarga? Penyelidik di Bangladesh Meneroka Persamaan dan Perbezaan Di Seluruh Asia dan Afrika


Membina kekuatan kerajaan negara, institusi dan komuniti tempatan sambil mengiktiraf kepentingan kepimpinan dan pemilikan tempatan telah menjadi kepentingan utama kepada pengaturcaraan USAID. yang dibiayai oleh USAID Anugerah Bersekutu Data untuk Impak (D4I). daripada LANGKAH Penilaian IV, merupakan satu inisiatif yang menjadi bukti kepada pendekatan pengukuhan kapasiti tempatan yang menghargai kapasiti sedia ada pelakon tempatan dan kekuatan sistem tempatan. Memperkenalkan siri blog baharu kami yang mengetengahkan penyelidikan tempatan yang dihasilkan dengan sokongan daripada projek D4I, 'Going Local: Strengthening Local Capacity in General Local Data to Menyelesaikan Cabaran Pembangunan FP/RH Tempatan.'

D4I menyokong negara yang menjana bukti kukuh untuk membuat keputusan program dan dasar dengan mengukuhkan kapasiti individu dan organisasi untuk menjalankan penyelidikan berkualiti tinggi. Satu pendekatan untuk objektif ini adalah untuk mentadbir program geran berskala kecil dan bekerjasama dengan penyelidik tempatan untuk:

  1. Membina dan mengukuhkan kapasiti penyelidikan di kalangan agensi tempatan;
  2. Menangani jurang penyelidikan dalam perancangan keluarga (FP) untuk memaklumkan dasar dan membuat keputusan berprogram; dan
  3. Tingkatkan penggunaan penemuan penyelidikan dengan menyediakan peluang untuk data disebarkan dan digunakan oleh pihak berkepentingan tempatan dan pembuat keputusan.

Selalunya, apabila artikel diterbitkan tentang penyelidikan, mereka menumpukan pada penemuan dan implikasi yang berpotensi. Walau bagaimanapun, jika negara atau program lain bertujuan untuk melaksanakan kajian yang serupa, adalah sama pentingnya untuk mendokumenkan cara mereka menjalankan penyelidikan, perkara yang dipelajari dan apakah cadangan untuk orang lain yang berminat untuk melakukan penyelidikan serupa dalam konteks mereka sendiri.

Dengan matlamat ini, Knowledge SUCCESS telah bekerjasama dengan program anugerah D4I untuk siri blog 4 bahagian yang memaparkan pelajaran tersirat dan pengalaman penyelidikan perancangan keluarga dan kesihatan reproduktif (FP/RH) yang dijalankan di empat negara:

  • Afghanistan: Analisis Tinjauan Isi Rumah Afghanistan 2018: Memahami Variasi Serantau dalam Penggunaan FP
  • Bangladesh: Menilai Kesediaan Kemudahan Kesihatan untuk Perkhidmatan FP dalam Tetapan Sumber Rendah: Pandangan daripada Tinjauan Penilaian Penyediaan Perkhidmatan Perwakilan Negara di 10 Negara
  • Nepal: Penilaian Pengurusan Komoditi FP semasa Krisis COVID-19 di Wilayah Gandaki, Nepal
  • Nigeria: Mengenalpasti Pendekatan Inovatif untuk Meningkatkan Mobilisasi Sumber Domestik dan Sumbangan Pembiayaan untuk FP

Dalam setiap siaran, Knowledge SUCCESS menemu bual seseorang dalam pasukan penyelidik setiap negara untuk menyerlahkan cara penyelidikan menangani jurang dalam pengetahuan FP, cara penyelidikan akan menyumbang kepada penambahbaikan pengaturcaraan FP di negara ini, pengajaran yang dipelajari dan cadangan mereka untuk orang lain yang berminat untuk menjalani penyelidikan yang serupa.

Bangladesh telah mencapai kemajuan yang luar biasa dalam meningkatkan akses kepada perkhidmatan FP/RH, dan kadar prevalensi kontraseptif (CPR) adalah tinggi pada 62%. Walaupun terdapat kemajuan besar dalam melanjutkan FP dalam dekad yang lalu, akses kepada kontraseptif masih tidak mencukupi dan tidak sekata, dengan kadar perkahwinan kanak-kanak dan kehamilan remaja yang tinggi yang berterusan, serta CPR yang lebih rendah (48.9%) di kalangan wanita muda berumur 19-24 tahun daripada kumpulan umur yang lain, membawa kepada kadar kesuburan yang tinggi di kalangan wanita muda. Tambahan pula, kemajuan yang dicapai dalam menangani keperluan yang tidak dipenuhi untuk FP telah meningkat sejak 10 tahun yang lalu manakala kadar pemberhentian telah meningkat.

Pasukan penyelidik dari Jabatan Sains Penduduk dan Pembangunan Sumber Manusia, Universiti Rajshahi, Bangladesh melihat Penilaian Pemberian Perkhidmatan (SPA), yang menangkap data daripada kemudahan kesihatan awam dan swasta, untuk menilai kesediaan kemudahan menyediakan perkhidmatan FP merentas 10 negara di Asia Selatan dan Afrika Sub-Sahara.

Brittany Goetsch dari Knowledge SUCCESS berbual baru-baru ini dengan Dr. Mohammad Mosiur Rahman, Profesor, Jabatan Sains Penduduk dan Pembangunan Sumber Manusia, Universiti Rajshahit, penyiasat utama (PI) pasukan penyelidik, untuk mengetahui cara mereka menggunakan sumber data sekunder untuk meneroka persamaan dan perbezaan dalam kesediaan kemudahan untuk menyediakan perkhidmatan FP di 10 negara: Afghanistan, Bangladesh, Republik Demokratik Congo, Kenya, Malawi, Namibia, Nepal, Rwanda, Senegal dan Tanzania.

At Kutapalong refugee camp, UNFPA offers family planning to Rohingya refugees. The photo is taken from the hallway (painted white) and a window is seen in the background on the right side. On the left side of the photo, a doorway in the foreground frames a desk. A woman wearing a black head covering and another person sit inside the room. A blue sign above the doorway says, "Family Planning". Photo Credit: Anna Dubuis/DFID, Courtesy of Photo Courtesy of Flickr Creative Commons by UK DFID, 2017.
Kredit: Anna Dubuis/DFID, Ihsan Foto Ihsan Flickr Creative Commons oleh UK DFID, 2017.

Brittany Goetsch: Bolehkah anda memberitahu kami sedikit lagi tentang kerja dan bidang penyelidikan anda?

Dr. Rahman: Nama saya Mohammed Mosiuri Rahman, dan saya dari Bangladesh. Saya bekerja sebagai penyiasat projek D4I yang dibiayai oleh USAID. Saya seorang ahli akademik dan subjek saya ialah Sains Kependudukan dan Pembangunan Sumber Manusia di universiti tempat saya bekerja sebagai profesor. Kerana saya seorang ahli demografi, saya berminat dalam keseluruhan bidang FP, dan terutamanya data sekunder.

Brittany Goetsch: Bagaimanakah anda menerangkan perkhidmatan FP di Bangladesh? Siapa atau apa yang mempengaruhi ini dalam negara?

Dr. Rahman: Walaupun mereka [Bangladesh] cuba mengurangkan kadar kesuburan mereka, kadar kesuburan mereka masih meningkat. Dan seperti yang anda mungkin sedia maklum, FP ialah salah satu pembolehubah penting atau penyumbang yang boleh merendahkan [tahap kesuburan] tinggi dengan ketara. Sektor penduduk adalah tempat pembaharuan ini harus dibuat di Bangladesh.

Penyelidikan sebelum ini menunjukkan bahawa keperluan golongan muda tertentu yang tidak terpenuhi untuk kontraseptif-yang tidak mahu mempunyai anak-adalah isu yang sangat kritikal. Mereka tidak menggunakan kontraseptif. Mengapa mereka tidak menggunakan kontraseptif—mungkin kerana ia tidak tersedia? Mengapa ia tidak boleh diakses? Mungkin kemudahan penjagaan kesihatan yang menyediakan perkhidmatan FP bertanggungjawab. Di mana minat saya terletak di situ. Jika kita meneliti sejauh mana penyediaan perkhidmatan FP sistem penjagaan kesihatan di negara yang berbeza, ini boleh menjadi peluang penting untuk menangani matlamat jumlah kadar kesuburan yang dikehendaki bagi kerajaan negara. Sebab tu saya minat ni.

Brittany Goetsch: Apakah yang menarik minat anda kepada model geran penyelidikan D4I?

Dr. Rahman: Untuk melakukan penyelidikan berkualiti tinggi, kami memerlukan sedikit pembiayaan geran. Adalah mustahil untuk mengumpul data, menganalisis data, membuat kesimpulan yang boleh dipercayai, atau menjalankan analisis tahap dasar yang berjaya tanpa geran. Nasib baik, saya perhatikan bahawa projek untuk pembiayaan ini sepadan dengan kepakaran saya [dan minat].

Walaupun data sekunder adalah hebat, ia biasanya tidak didedahkan, diperiksa, atau hanya didokumenkan, oleh itu pembiayaan [penyelidikan menggunakan data sekunder] merupakan satu lagi isu penting yang perlu ditangani.

Saya dapati ada peluang yang baik untuk menulis cadangan ini kerana bidang saya banyak tertumpu kepada FP. Saya berminat dengan FP dan terutamanya bahagian analisis data sekunder ini. Saya mendapat inspirasi untuk memohon geran ini kerana geran ini disediakan oleh USAID dan projek [Data for Impact (D4I)].

Dr. Rahman dan pasukan memilih 17 petunjuk yang disyorkan oleh Penilaian Ketersediaan dan Kesediaan Perkhidmatan untuk menilai kesediaan merentas tiga kategori:

  1. Kakitangan dan garis panduan (2 petunjuk)
  2. Peralatan dan bekalan (6 penunjuk)
  3. Komoditi (9 penunjuk)

Mereka menggunakan 75% (12.75 penunjuk dipenuhi) sebagai ambang untuk menentukan sama ada kemudahan dianggap mempunyai kesediaan tinggi atau rendah untuk menyediakan perkhidmatan FP.

Kemudahan dengan skor 75% atau ke atas: Kesediaan tinggi
Kemudahan dengan markah 75% atau ke bawah: Kesediaan rendah

Workshop for Service Provision Assessment survey data handling with the research assistants and the Master course students. A group of ten men and women sit behind rows of wooden desks in front of computers. They sit in a room with white walls and a tall teal cabinet in the back. A person stands at the front of the room behind a wooden table and computer, instructing the research assistants and Master course students. Photo Credit: Bangladesh Research Team, Bangladesh.
Kredit: Pasukan Penyelidik Bangladesh, Bangladesh.

Brittany Goetsch: Bagaimanakah 17 penunjuk yang anda sertakan dipilih dan mengapakah ambang 75% digunakan untuk menilai kesediaan?

Dr. Rahman: Ia berdasarkan alat yang disyorkan oleh manual khas WHO untuk mengukur markah kemudahan tersedia dalam talian. Dalam manual, adalah disyorkan bahawa anda harus menerangkan beberapa "subseksyen" untuk mengukur kesediaan perkhidmatan, seperti jika kemudahan mempunyai kakitangan dan garis panduan yang tersedia, sama ada ia mempunyai akses kepada ubat-ubatan, dan, akhirnya, sama ada ia mempunyai perkhidmatan sebenar. peralatan. Kami menambah 17 penunjuk berikutan cadangan WHO sebelum ini dan fakta bahawa 17 item dalam set data tinjauan benar-benar memenuhi syor WHO untuk penilaian kesediaan perkhidmatan. Selepas menyemak penyelidikan sedia ada mengenai subjek, kesediaan dinilai menggunakan kriteria 75%.

Brittany Goetsch: Mengapakah kesemua mereka diberi berat yang sama dalam menjaringkan kesediaan kemudahan?

Dr. Rahman: Setiap satu daripada 17 penunjuk yang digunakan untuk menilai kesediaan kemudahan untuk pemarkahan adalah bersifat binari. Ia membayangkan [petunjuk ada atau tidak, contohnya, garis panduan kakitangan ada atau tidak, dan kakitangan FP terlatih ada atau tidak]. Disebabkan sifat binari semua pembolehubah, kami memberi [mereka] berat yang sama.

Brittany Goetsch: Mengapakah ambang 75% digunakan untuk menilai kesediaan kemudahan sebagai "baik?"

Dr. Rahman: Apabila saya mula menganalisis set data, saya membaca beberapa karya terdahulu yang melihat ke dalam kesediaan perkhidmatan, topik yang merangkumi bukan sahaja FP tetapi juga penjagaan pranatal dan penjagaan bersalin. Saya mengetahui bahawa dalam beberapa kertas kualiti standard, dinyatakan bahawa kemudahan dianggap sedia ada jika mereka mempunyai 75% penunjuk. Anda menjadikannya lebih mudah kerana mereka [penerbitan] mengatakan bahawa adalah mencabar untuk semua kemudahan untuk memiliki semua item. Oleh kerana mempunyai semua perkara adalah amat sukar di semua kemudahan di negara miskin, kita boleh katakan mereka mempunyai perkhidmatan yang sedia ada jika mereka mempunyai sekurang-kurangnya 75% daripadanya.

Menggunakan data SPA, Dr. Rahman dan pasukan penyelidik mendapati hanya 3.6% hingga 34.1% kemudahan di seluruh 10 negara memenuhi sekurang-kurangnya 75% item yang berkaitan untuk kesediaan menyediakan perkhidmatan FP. Kebanyakan kemudahan tidak memenuhi ambang kesediaan yang tinggi. Sebagai contoh, di Bangladesh, kebanyakan kemudahan dikelompokkan sekitar 6 hingga 10 markah (6-10 penunjuk daripada 17 penunjuk yang dinilai, 35%-59%). Peningkatan bilangan penyedia perkhidmatan FP dan langkah kawalan jangkitan di kemudahan, khususnya, dikaitkan dengan skor kesediaan yang lebih tinggi di 10 negara. Petunjuk ini menunjukkan bahawa negara yang ingin meningkatkan kesediaan kemudahan untuk menyediakan perkhidmatan FP harus menumpukan pada kedua-dua penunjuk ini.

Brittany Goetsch: Bagaimanakah anda berharap penyelidikan anda akan digunakan di Bangladesh?

Dr. Rahman: Dalam penyelidikan kami, kami mendapati bahawa Bangladesh dan negara lain kedua-duanya terjejas oleh kekurangan [petunjuk untuk kesediaan untuk FP]. Dan pelbagai pembolehubah menyumbang kepada kekurangan kesediaan ini. Kami telah menyerahkan kertas kerja kami kepada jurnal berkaliber tinggi dengan harapan bahawa tidak lama lagi kami akan mendedahkan penemuan kami di sana. Penemuan kami akan berguna kepada sarjana lain yang menjalankan kerja berkaitan pada masa hadapan. Tetapi seperti yang anda sedia maklum, hanya kerana anda menerbitkan penemuan anda dalam jurnal saintifik tidak semestinya ia akan dilihat oleh pembuat keputusan yang betul.

Hasilnya, saya menghubungi wakil dari Kementerian Kesihatan Bangladesh dan Kementerian Hal Ehwal Sosial. Saya memberitahu mereka tentang penemuan penyelidikan saya. Jadi mengapa saya bertindak sedemikian? Saya melakukan ini kerana kami mahu penemuan kami digunakan oleh kerajaan selain [dikongsi] dengan khalayak global melalui jurnal saintifik ini. Oleh itu, saya memberitahu kerajaan tentang perkara ini supaya mereka sekurang-kurangnya mempunyai pemahaman umum tentang apa yang berlaku dalam negara dan apa yang patut [dilakukan] untuk menangani isu ini. Berdasarkan ini, saya akan menasihati penyelidik lain untuk membincangkan penemuan mereka dengan pembuat dasar yang sesuai selain menerbitkannya dalam jurnal saintifik.

Brittany Goetsch: Bagaimanakah anda melihat pelaksana program menggunakan penyelidikan anda? Mereka yang ditugaskan untuk melaksanakan penambahbaikan program atau menambah baik penyediaan perkhidmatan FP, bagaimana anda melihat pelaksana program mungkin di peringkat wilayah atau tempatan melaksanakan penemuan anda?

Dr. Rahman: Penemuan kami benar-benar menarik dan menawarkan beberapa maklumat yang bernas. Sebagai contoh, salah satu kesimpulan utama daripada kajian kami ialah, di semua 10 negara yang diperiksa, peningkatan dalam bilangan penyedia perkhidmatan FP boleh meningkatkan kesediaan kemudahan kesihatan untuk menawarkan perkhidmatan FP. Dapatan ini mungkin membayangkan bahawa, walaupun terdapat banyak kemudahan asas di kemudahan kesihatan negara yang diperiksa, kemudahan tersebut tidak akan dapat menyediakan perkhidmatan kerana kekurangan pembekal. Keberkesanan sistem kesihatan bergantung kepada mengekalkan bilangan profesional kesihatan yang mencukupi untuk mewujudkan keseimbangan antara sumber manusia dan fizikal.

Menurut penemuan kami, adalah lebih baik untuk menambah bilangan penyedia FP di kemudahan penjagaan kesihatan untuk memberikan penduduk perkhidmatan yang betul, yang telah saya bincangkan dengan pegawai kesihatan kerajaan di negara asal saya di Bangladesh.

Di negara saya terdapat kekurangan penyedia FP yang berkelayakan; juga pengekalan mereka di kemudahan kesihatan luar bandar dan terpencil adalah bermasalah. Ini menimbulkan cabaran besar untuk pengagihan dan penyampaian perkhidmatan FP yang saksama. Kekurangan penyedia FP di kawasan luar bandar di Bangladesh mempunyai kesan yang mendalam terhadap akses kepada perkhidmatan FP kepada sebahagian besar penduduk yang tinggal di kawasan luar bandar. Pembangunan dasar berasaskan bukti untuk meningkatkan pengambilan, penempatan dan pengekalan pekerja FP yang berkelayakan di kemudahan kesihatan luar bandar dan luar bandar merupakan topik yang kami terokai dengan kementerian kesihatan di Bangladesh. Kementerian kerajaan memaklumkan kepada saya bahawa mereka kini sedang mengusahakan pelbagai inisiatif untuk meningkatkan bilangan pembekal dan menggalakkan pengagihan yang saksama.

Menilai kesediaan kemudahan berguna dalam memahami komponen utama menyediakan perkhidmatan FP berkualiti kepada mereka yang menginginkannya. Untuk menggembleng sumber ke arah langkah kos efektif untuk meningkatkan kesediaan, negara boleh menumpukan pada aspek kritikal seperti memastikan penyedia perkhidmatan terlatih mencukupi hadir, dan meningkatkan serta memastikan kualiti langkah kawalan jangkitan. Seperti yang disebut oleh Dr. Rahman, penyelidik boleh menggunakan penemuan pasukan untuk memaklumkan usaha penyelidikan mereka sendiri untuk memahami lebih lanjut pemacu khusus konteks berkaitan dengan kesediaan kemudahan untuk menyediakan perkhidmatan FP.

Untuk meneroka lebih banyak sumber yang berkaitan dengan siri temu bual ini, jangan lepaskan Data untuk Impak (D4I). Koleksi cerapan FP, dengan bacaan lanjut dan bahan yang dikongsi oleh kakitangan mereka di Afghanistan, Bangladesh, Nepal, Nigeria dan AS

Brittany Goetsch

Pegawai Program, Pusat Johns Hopkins untuk Program Komunikasi

Brittany Goetsch ialah Pegawai Program di Pusat Program Komunikasi Johns Hopkins. Dia menyokong program lapangan, penciptaan kandungan, dan aktiviti perkongsian pengurusan pengetahuan. Pengalaman beliau termasuk membangunkan kurikulum pendidikan, melatih profesional kesihatan dan pendidikan, mereka bentuk rancangan kesihatan strategik, dan mengurus acara jangkauan komuniti berskala besar. Beliau menerima Sarjana Muda Sastera dalam Sains Politik dari The American University. Beliau juga memiliki Ijazah Sarjana Kesihatan Awam dalam Kesihatan Global dan Ijazah Sarjana Sastera dalam Pengajian Amerika Latin dan Hemisfera dari Universiti George Washington.

Dr Md Mosiur Rahman

Profesor, Jabatan Sains Penduduk dan Pembangunan Sumber Manusia, Universiti Rajshahi, Bangladesh

Dr. Md. Mosiur Rahman, penyiasat utama, memegang jawatan sebagai pemangku Profesor di Jabatan Sains Populasi dan Pembangunan Sumber Manusia Universiti Rajshahi di Bangladesh. Beliau menerima ijazah sarjana dalam sains daripada jabatan Sains Populasi dan Pembangunan Sumber Manusia dan sarjana kedua dalam Kesihatan Komuniti Global dari Universiti Tokyo di Jepun. Selain itu, beliau menerima PhD dan menamatkan Program Pasca Kedoktoran JSPS dalam Kepimpinan Kesihatan Awam di Universiti Perubatan dan Pergigian Tokyo di Jepun. Dr. Rahman dilatih sebagai sarjana kajian populasi, kemudian meluaskan kapasiti penyelidikannya dalam kesihatan awam global dalam tempoh 14 tahun yang lalu. Lebih daripada 110 penerbitan akademik beliau kini telah diterbitkan dalam jurnal peer-review antarabangsa. Tema yang kerap muncul dalam kebanyakan tulisannya yang diterbitkan termasuk perancangan keluarga, isu demografi dan isu kesihatan awam tertentu seperti penyakit tidak berjangkit. Beliau menerima Anugerah Suruhanjaya Geran Universiti Bangladesh untuk Penyelidikan Cemerlang sebagai pengiktirafan terhadap penyelidikannya yang unggul. Kajian beliau telah disokong oleh banyak organisasi kebangsaan dan antarabangsa, termasuk USAID, Dana kajian WHO, Dana Kawalan Tembakau Universiti John Hopkins, dan lain-lain.